| - Henryk Sienkiewicz (5.05.1846 Wola Okrzejska powiat Łuków/łukowski - 15.11.1916 Vevey) wybitny polski pisarz i publicysta, działacz społeczny, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Ukończył gimnazjum w Warszawie, a potem studiował w Szkole Głównej Warszawskiej, a następnie na Uniwersytecie Warszawskim 1866-1872 nie kończąc studiów (studiował od 1867 na Wydziale Filologicznym). Debiut literacki 1867, współpracę z prasą warszawską rozpoczął od 1869. Od 1872 został zawodowym dziennikarzem pracując jako sprawozdawca i felietonista dla wielu czasopism warszawskich oraz zadebiutował jako powieściopisarz szybko zdobywając popularność. Od 1875 rozpoczął liczne swoje wojaże (stale współpracując z prasą warszawską), a po powrocie do kraju z USA i Francji 1878 rozpoczął ożywioną działalność odczytową, w tym też okresie powstały jego ważne nowele ("Janko Muzykant", "Latarnik" i inne). Od 1883 w redagowanym przez niego "Słowie" rozpoczął druk swojej Trylogii. W latach 1886-1891 odbył szereg podróży na południe Europy, a potem dwie podróże do Afryki. Kolejne ważne powieści to "Rodzina Połanieckich" 1893, "Quo vadis" 1895, "Krzyżacy" 1898, które ugruntowały jego pozycję jako wybitnego powieściopisarza. W darze od narodu otrzymał 1900 majątek Oblęgorek, a 1905 za całokształt twórczości, w tym głównie za "Quo vadis", otrzymał literacką Nagrodę Nobla. Po 1900 ograniczył działalność pisarską skupiając się na działalności publicznej i patriotycznej; zob. DPP t. 4 ss. 44-61 i Polski słownik biograficzny (PSB) t. 37 ss. 203-216 |
