| Kompletny albumik 7 jednobarwnych pocztówek drukiem w formie leporello. Nr 2-B-34746, pocztówki z numeracją od 840. do 846. Pocztówki z wydawniczym opisem na awersie i rewersie:
1) Ulica w Malborku... Nr 840;
2) Malbork - Brama św. Mikołaja... Nr 841;
3) Malbork - Zamek... Nr 842;
4) Malbork - Zamek... Nr 843;
5) Malbork - Zamek... Nr 844;
6) Malbork - Zamek... Nr 845;
7) Malbork - Sala gotycka... Nr 846;
wszystkie: Fot. J. Bułhak i Syn.
1) Jan Bułhak (18.10.1876 Ostaszyn powiat Nowogródek/nowogródzki - 4.02.1950 Giżycko) wybitny polski fotograf, teoretyk fotografii i jej wykładowca na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Stefana Batorego (USB) w Wilnie (1919-1939), gdzie kierował Zakładem Fotografii Artystycznej, najwybitniejszy polski twórca fotografii krajoznawczej, piktorialista, autor i propagator "fotografii ojczystej". Fotografował od 1905, debiut w prasie w 1908, nieco później udział w pierwszej wystawie, studia z zakresu fotografii i estetyki w czasie podróży artystycznych po Europie i w okresie terminowania w 1912 w Dreźnie u profesora Hugo Erfurtha. Od 1912 miał swoje prywatne studia fotograficzne i prowadził profesjonalną pracę fotografa w Wilnie. Założyciel Fotoklubu Wileńskiego (1927) i współzałożyciel Fotoklubu Polskiego (1929) oraz w 1946 Związku Polskich Artystów Fotografików (także Członek honorowy oraz pierwszy prezes ZPAF). Autor licznych albumów fotograficznych oraz podręczników i poradników fotografowania; zob. Fotografowie 1946-2006 ss. 54-55, Piwowarski 216 ss. 94-101.
2) Janusz Bułhak (27.04.1906 Peresieka powiat Borysów/borysowski na Białorusi - 15.05.1976 Warszawa) fotograf, także kompozytor. Syn i uczeń Jana Bułhaka, samodzielnie zainteresował się fotografią od 1933, gdy wstąpił do Fotoklubu Wileńskiego i od tego czasu brał udział w licznych wystawach w kraju i zagranicą do 1939. Ukończył Wydział Kompozycji Konserwatorium Muzycznego w Wilnie 1938. W czasie wojny wykonywał fotografię portretową w zakładzie swego ojca w Wilnie. Po wojnie sporządzał wraz z ojcem głównie dokumentację fotograficzną zniszczonej Warszawy i Ziem Odzyskanych w latach 1945-1950. W 1946 był współzałożycielem Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) (Okręg Warszawski ZPAF). Czynnie fotografował do 1958, potem zajmował się muzyką. Jego twórczość fotograficzna koncentrowała się na pejzażu utrzymanym w nurcie piktorialnym oraz propagowanej przez ojca idei "fotografii ojczystej", rzadziej wykonywał portrety i sceny rodzajowe; zob. Fotografowie 1946-2006 s. 56 i inne materiały |
